Answer
Nośność osiowa zespołu pierścień osadczy jest często ograniczona wytrzymałością na ścinanie materiału rowka, a nie samego pierścienia. Maksymalne obciążenie wzdłużne $P_g$ w oparciu o plastyczność rowka wynosi $P_g = _x000c_rac{D imes d imes ext{π} imes ext{σ}_y}{K imes FOS}$, gdzie $D$ to średnica wału/otworu, $d$ to głębokość rowka, a $ ext{σ}_y$ to granica plastyczności materiału obudowy. Jeżeli obciążenie osiowe przekroczy $P_g$, „wargi” rowka odkształcą się plastycznie, powodując „wychylenie” (przechylenie) pierścienia. To nachylenie zmniejsza efektywną powierzchnię styku i prowadzi do „wychylenia” pierścienia z rowka, co jest częstą awarią w obudowach aluminiowych.