Answer
Ο δακτύλιος πρέπει να διαστέλλεται (εξωτερικός) ή να συστέλλεται (εσωτερικός) για να καθαρίσει τον άξονα ή την οπή. Η μέγιστη πίεση κατά την εγκατάσταση $\sigma_{inst}$ είναι $\sigma_{inst} = \frac{E \cdot t \cdot (D_s - D_{clear})}{D_m^2}$. Εάν το $\sigma_{inst}$ υπερβαίνει την ισχύ απόδοσης $S_y$, ο δακτύλιος θα έχει μόνιμο σετ και δεν θα "κολλήσει" στο κάτω μέρος του αυλακιού. Το βιομηχανικό πρότυπο είναι να διασφαλιστεί ότι $\sigma_{inst} < 0,8 S_y$. Εάν ένας δακτύλιος είναι υπερβολικά διαστελλόμενος, η ελεύθερη διάμετρός του $D_s$ αυξάνεται και μπορεί να μην παρέχει την απαιτούμενη φυγόκεντρη χωρητικότητα ή αξονική σταθερότητα. Εάν η εφαρμογή απαιτεί μεγάλη διαστολή, πρέπει να επιλεγεί υλικό με υψηλότερο όριο ελαστικότητας ή διαφορετική διατομή δακτυλίου.
