Ποιο είναι το μέγιστο «Τάση εγκατάστασης» που μπορεί να αντέξει ένας σπειροειδής δακτύλιος συγκράτησης χωρίς μόνιμη ρύθμιση;

Η τάση εγκατάστασης $σ_i$ εμφανίζεται όταν ο δακτύλιος εκτονώνεται πάνω από έναν άξονα ή συστέλλεται σε μια οπή. Υπολογίζεται από $σ_i = \frac{E · t · (D_g - D_i)}{D_m^2}$. Για να αποτραπεί το «μόνιμο σύνολο» (όπου ο δακτύλιος δεν κουμπώνει πίσω στην αρχική του διάμετρο), το $σ_i$ πρέπει να είναι μικρότερο από την αντοχή διαρροής $σ_y$ του υλικού. Για $17-7PH$ CH900, $σ_y \περίπου 200$ ksi. Εάν ο υπολογισμός δείχνει $σ_i > σ_y$, ο δακτύλιος πρέπει να επανασχεδιαστεί με περισσότερες στροφές (που μειώνει το πάχος $t$ ανά στροφή) ή μεγαλύτερη ελεύθερη διάμετρο. Στο πεδίο, η χρήση ενός κωνικού 'Installation Cone' και 'Plunger' είναι απαραίτητη για τη διασφάλιση της ομοιόμορφης επέκτασης του δακτυλίου και όχι πέρα ​​από το υπολογιζόμενο όριο.