Ποια είναι η κυρίαρχη εξίσωση για την «Ικανότητα ώθησης» ενός σπειροειδούς δακτυλίου συγκράτησης που βασίζεται σε διάτμηση υλικού αυλάκωσης;

Η ικανότητα ώσης συχνά περιορίζεται από τη διατμητική αντοχή του υλικού της αυλάκωσης και όχι από τον ίδιο τον δακτύλιο. Το επιτρεπόμενο φορτίο ώσης $P_g$ δίνεται από το $P_g = \frac{D imes d imes ext{\pi} imes S_y}{K}$, όπου $D$ είναι η διάμετρος άξονα/διάτρησης, $d$ είναι το βάθος αυλάκωσης, $S_y$ είναι η αντοχή διαρροής του υλικού αυλάκωσης (τυπικά ένας παράγοντας ασφάλειας και $K). Εάν το υλικό της αυλάκωσης είναι μαλακό (π.χ. αλουμίνιο), το τοίχωμα της αυλάκωσης θα υποχωρήσει και θα παραμορφωθεί («πιάτο»), προκαλώντας το «σκάσιμο» του δακτυλίου υπό φορτίο. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η αύξηση του βάθους της αυλάκωσης ή η χρήση σκληρότερου υλικού περιβλήματος είναι απαραίτητη για την κάλυψη των απαιτήσεων αξονικού φορτίου.