තරංග උල්පත් ශ්‍රේණිගතව හා සමාන්තරව 'ස්ටැකින්' කිරීමේ ප්‍රතිවිපාක මොනවාද?

තරංග උල්පත් 'ශ්‍රේණියේ' (අවසානයේ සිට අවසානය දක්වා) ගොඩගැසීමෙන් සම්පූර්ණ අපගමනය වැඩි වන අතර බර $P$ තනි උල්පතකට සමානව තබා ගනී. මුළු අනුපාතය $K_{total} = k / n_{srings}$. මෙය ඵලදායි ලෙස බහු හැරවුම් ක්‍රෙස්ට් සිට ක්‍රෙස්ට් වසන්තය වේ. 'සමාන්තරව' ගොඩගැසීම (එකක් ඇතුළත තවත් කූඩුවක් තැබීම) $K_{total} = k \cdot n_{srings}$ සමඟ දී ඇති අපගමනය සඳහා බර ධාරිතාව වැඩි කරයි, නමුත් එය අන්තර්-හැරීමේ ඝර්ෂණයේ අවදානම වැඩි කරයි. ශ්‍රේණි ගොඩගැසීමේදී, තරංග ශිඛර එකිනෙක කැදැල්ල වැලැක්වීම සඳහා පැතලි කෙළවරකින් නිර්මාණය කර නොමැති නම්, උල්පත් අතර 'ෂිම්' හෝ 'වොෂර්' භාවිතා කිරීම අත්‍යවශ්‍ය වේ, එමඟින් එකලස් කිරීම තනි, දැඩි උල්පතක් ලෙස හැසිරීමට හේතු වේ.