Answer
انباشتن فنرهای موجی «به صورت سری» (پایان به انتها) انحراف کل را افزایش میدهد در حالی که بار $P$ را مانند یک فنر منفرد نگه میدارد. نرخ کل $K_{کل} = k / n_{چشمه}$. این در واقع همان چیزی است که فنر Crest-to-Crest چند چرخشی است. انباشتن "موازی" (تودرتو کردن یکی در داخل دیگری) ظرفیت بار را برای یک انحراف معین با $K_{total} = k \cdot n_{springs}$ افزایش میدهد، اما خطر اصطکاک بین پیچ را افزایش میدهد. در انباشته شدن سری، استفاده از «شیم» یا «واشر» بین فنرها در صورتی که با انتهای صاف طراحی نشده باشند برای جلوگیری از لانه کردن پیکهای موج در یکدیگر، که باعث میشود مجموعه مانند یک فنر منفرد و بسیار سفتتر عمل کند، حیاتی است.