Answer
sprężyny faliste można układać w stosy, aby modyfikować wydajność systemu. Układanie szeregowe (od szczytu do grzbietu) zwiększa całkowite ugięcie przy jednoczesnym utrzymaniu stałego obciążenia ($k_{total} = \frac{k}{n}$). Jest to stosowane, gdy wymagany jest duży skok w małej przestrzeni promieniowej. Układanie w stosy „Równolegle” (zagnieżdżone) zwiększa nośność przy zachowaniu stałego ugięcia ($k_{total} = k \cdot n$). W przypadku układania szeregowego fale muszą być wyrównane grzbiet do grzbietu; najlepiej to osiągnąć, stosując wieloobrotową sprężynę od grzbietu do grzbietu, a nie pojedyncze pierścienie, aby zapobiec niewspółosiowości. W przypadku układania równoległego sprężyny muszą być idealnie zagnieżdżone. W obu przypadkach prowadnice (wały lub otwory) są obowiązkowe, aby zapobiec „wyboczeniu” stosu pod obciążeniem, podobnie jak długa kolumna wygina się pod ściskaniem.