Jakie są główne kwestie do rozważenia przy obliczaniu trwałości zmęczeniowej pod obciążeniem cyklicznym dla stali nierdzewnej 17-7PH sprężyny faliste?

Trwałość zmęczeniowa obliczana jest na podstawie zależności Goodmana lub kryterium Gerbera. Dla 17-7PH CH900 naprężenie robocze $\sigma$ oblicza się jako $\sigma = \frac{3 \pi P D_m}{4 b t^2 N^2}$. Naprężenie przemienne $\sigma_a = \frac{\sigma_{max} - \sigma_{min}}{2}$ i naprężenie średnie $\sigma_m = \frac{\sigma_{max} + \sigma_{min}}{2}$ porównuje się z granicą wytrzymałości materiału $S_e$ i końcową wytrzymałością na rozciąganie $S_u$. Współczynnik bezpieczeństwa $n_f$ wyraża się wzorem $\frac{1}{n_f} = \frac{\sigma_a}{S_e} + \frac{\sigma_m}{S_u}$. W przypadku zastosowań wymagających dużej liczby cykli ($>10^6$ cykli) maksymalne naprężenie nie powinno zazwyczaj przekraczać 50% minimalnej wytrzymałości na rozciąganie, aby uwzględnić efekty wykończenia powierzchni i potencjalne naprężenia szczątkowe powstałe w procesie zwijania.