Wat zijn de belangrijkste overwegingen bij het berekenen van de levensduur tegen vermoeiing onder cyclische belasting voor 17-7PH roestvrij staal golfveren?

De levensduur van vermoeidheid wordt berekend met behulp van de Goodman-relatie of het Gerber-criterium. Voor 17-7PH CH900 wordt de bedrijfsspanning $\sigma$ berekend als $\sigma = \frac{3 \pi P D_m}{4 b t^2 N^2}$. De afwisselende spanning $\sigma_a = \frac{\sigma_{max} - \sigma_{min}}{2}$ en gemiddelde spanning $\sigma_m = \frac{\sigma_{max} + \sigma_{min}}{2}$ worden vergeleken met de uithoudingsvermogenlimiet van het materiaal $S_e$ en de ultieme treksterkte $S_u$. De veiligheidsfactor $n_f$ wordt gegeven door $\frac{1}{n_f} = \frac{\sigma_a}{S_e} + \frac{\sigma_m}{S_u}$. Voor hoogcyclische toepassingen ($>10^6$ cycli) mag de maximale spanning doorgaans niet hoger zijn dan 50% van de minimale treksterkte om rekening te houden met oppervlakteafwerkingseffecten en mogelijke restspanningen als gevolg van het oprolproces.