Jaki jest wpływ „pasywacji” na odporność na korozję pierścieni ze stali nierdzewnej 302/316?

Pasywacja (zgodnie z ASTM A967) to obróbka chemiczna w kwasie azotowym lub cytrynowym, która usuwa „obce” żelazo i inne zanieczyszczenia powierzchniowe ze stali nierdzewnej. Proces ten sprzyja tworzeniu się cienkiej, ochronnej warstwy tlenku chromu. Bez pasywacji mikroskopijne cząsteczki żelaza z narzędzi produkcyjnych mogą osadzić się w powierzchni pierścienia i spowodować „wykwit” lub miejscowe wżery w środowiskach korozyjnych. W przypadku stali nierdzewnej 316, która zawiera molibden dla lepszej odporności na chlorki, pasywacja ma kluczowe znaczenie w zastosowaniach podmorskich, aby zapobiec korozji szczelinowej w rowku, w którym może gromadzić się stojąca woda.