Answer
Końce podkładek, zwane również końcami płaskimi, zapewniają powierzchnię styku o wartości 360 $^{\circ}$ w porównaniu do styku punktowego gładkich końcówek. Ta cecha znacznie zmniejsza miejscowe naprężenia kontaktowe na współpracujących elementach, co jest niezbędne, gdy sprężyna styka się z miękkimi materiałami, takimi jak aluminium lub tworzywa sztuczne. Matematycznie, koniec podkładki działa jak sztywny warunek brzegowy, poprawiający stabilność stosu i zapewniający równomierne rozłożenie obciążenia $P$ na obwodzie. Jednakże dodanie końcówek podkładek zwiększa wysokość bryły $H_s = (Z+2)t$, co należy uwzględnić w zastrzeżeniu dotyczącym przestrzeni osiowej.