W jaki sposób proces odpuszczania stali węglowej SAE 1070-1090 minimalizuje ryzyko kruchości wodorowej w porównaniu z tradycyjnym hartowaniem w oleju?

Tradycyjne hartowanie w oleju i odpuszczanie stali wysokowęglowej tworzy mikrostrukturę martenzytyczną, która jest bardzo podatna na kruchość wodorową, zwłaszcza podczas galwanizacji. Austemperowanie polega na przemianie izotermicznej w bainit. Powstała dolna struktura bainitu zapewnia doskonałe połączenie ciągliwości i wytrzymałości przy wysokich poziomach twardości (HRC 45-50). Ponieważ bainit jest mniej wrażliwy na śródmiąższowe ciśnienie wodoru, które powoduje „opóźnione pękanie”, hartowane sprężyny faliste wykazują znacznie niższy wskaźnik awaryjności w zastosowaniach, w których wodór jest wprowadzany podczas procesów czyszczenia kwasowego lub cynkowania. Jednakże wygrzewanie po galwanizacji (np. w temperaturze 190°C przez 4–24 godziny) pozostaje obowiązkowe.