تاثیر "شعاع و پخ" بر ظرفیت حمل بار قطعه حفظ شده چیست؟

"قسمت حفظ شده" جزءی است که حلقه در جای خود نگه می دارد. اگر این قسمت دارای شعاع گوشه ای بزرگ $R$ یا پخ بزرگ باشد، با حلقه نگهدارنده دورتر از شیار تماس می گیرد. این امر بازوی لحظه ای $l = R + (t/2)$ را افزایش می دهد، که باعث افزایش تنش خمشی روی حلقه و احتمال "ظرف شدن" یا خروج حلقه از شیار می شود. برای به حداکثر رساندن ظرفیت، قسمت نگهدارنده باید دارای یک "گوشه مربع" (حداکثر شعاع اینچ 0.005 دلار) باشد. اگر شعاع بزرگ اجتناب ناپذیر است، باید یک «واشر پشتی» سخت شده با یک گوشه مربع بین قطعه و حلقه نگهدارنده قرار داده شود تا بار را به سمت تکیه گاه شیار توزیع کند.