Ποιο είναι το όριο «Μέγιστης επέκτασης» για έναν εξωτερικό σπειροειδή δακτύλιο και γιατί έχει σημασία;

Το μέγιστο όριο διαστολής είναι η μεγαλύτερη διάμετρος στην οποία μπορεί να ανοίξει ένας δακτύλιος κατά την εγκατάσταση χωρίς να προκληθεί μόνιμη ρύθμιση. Σχετίζεται μαθηματικά με την αντοχή διαρροής του υλικού και την αναλογία του ακτινωτού τοιχώματος προς τη διάμετρο. Εάν ένας τεχνικός χρησιμοποιήσει πένσα για να ανοίξει τον δακτύλιο πολύ μακριά για να καθαρίσει έναν μεγάλο ώμο άξονα, ο δακτύλιος δεν θα ξανακουμπώσει στην αυλάκωση με το επιδιωκόμενο «κόλλημα». Αυτό αφήνει ένα κενό μεταξύ του δακτυλίου ID και της διαμέτρου της αυλάκωσης, μειώνοντας δραστικά την ονομαστική ταχύτητα της φυγόκεντρου και την ικανότητα του δακτυλίου να αντιστέκεται στους αξονικούς κραδασμούς.