ස්ථීර විකෘතියක් ඇති නොකර සර්පිලාකාර රඳවන වළල්ලක් පතුවළට 'වංගු කිරීම' සඳහා තීරනාත්මක සලකා බැලීම් මොනවාද?

සර්පිලාකාර රැඳවුම් මුදු සවි කර ඇත්තේ හැරීම් විහිදුවමින් ඒවා වලට 'වංගුව' කිරීමෙනි. විවේචනාත්මක සීමාව යනු ද්රව්යයේ ප්රත්යාස්ථ වික්රියාවයි. උපරිම ස්ථාපන විෂ්කම්භය $\sigma = \frac{E t (D_{max} - D_{free})}{D_{max} D_{free}}$ අස්වැන්න ශක්තිය $\sigma_y$ ඉක්මවන තන්තු ආතතිය $D_{max}$ නොඉක්මවිය යුතුය. කාබන් වානේ වැනි ඉහළ මාපාංක ද්‍රව්‍ය සඳහා, ඒකාකාර ප්‍රසාරණය සහතික කිරීම සඳහා ටේපර්ඩ් මැන්ඩ්‍රල් හෝ කමිසයක් භාවිතා කරයි. මුද්ද එහි 'සමානුපාතික සීමාවෙන්' ඔබ්බට වඩා ප්‍රසාරණය වී ඇත්නම්, එය එහි මුල් විෂ්කම්භයට ආපසු නොපැමිණෙන අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස වලේ ලිහිල් ගැලීමක් හෝ 'රැට්ල්' ඇති වේ. වළල්ල දෝලනය වී වල බිත්ති පැළඳිය හැකි බැවින්, අක්ෂීය කම්පනයට ලක්වන යෙදුම් වලදී මෙය විශේෂයෙන් භයානක වේ.