අධි-උෂ්ණත්වයේ 'රිලැක්සේෂන්' හෝ 'ක්‍රීප්' කාලයත් සමඟ තරංග වසන්ත ක්‍රියාකාරිත්වයට බලපාන්නේ කෙසේද?

ආතති ලිහිල් කිරීම යනු උස් වූ උෂ්ණත්වවලදී නියත සම්පීඩිත උසකින් වසන්තයක් රඳවා තබා ගන්නා විට බර පැටවීමේ කාලය මත රඳා පවතින පාඩුවයි. එය බඩගා යන ආකාරයකි. තරංග වසන්තයක් සඳහා, ලිහිල් කිරීමේ අනුපාතය ද්රව්යයේ ලෝහමය ස්ථායීතාවය සහ ආරම්භක ආතති මට්ටම මත රඳා පවතී. උදාහරණයක් ලෙස, SAE 1070 කාබන් වානේ $250^\circ F$ ($121^\circ C$) ට වඩා සැලකිය යුතු ලෙස ලිහිල් වීමට පටන් ගනී, එහි බරෙන් 5-10% අහිමි වේ. ඊට වෙනස්ව, Inconel X-750 අවම විවේකයක් සහිතව $1100^\circ F$ හි ක්‍රියා කළ හැක. වසන්තය තවදුරටත් ප්‍රමාණවත් ආසන බලයක් සපයන්නේ නැති නිසා එකලස් කිරීමක් (යාන්ත්‍රික මුද්‍රාවක් වැනි) කාන්දු වීමට පටන් ගන්නා විට අසාර්ථකත්වය සාමාන්‍යයෙන් හඳුනා ගනී. නිර්මාණකරුවන් දිගු කාලීන විවේකය පුරෝකථනය කිරීමට සහ ආරම්භක භාරය අධික ලෙස සැලසුම් කිරීමෙන් හෝ වඩාත් ස්ථායී සුපිරි මිශ්‍ර ලෝහයක් තෝරා ගැනීමෙන් වන්දි ගෙවීමට 'Larson-Miller පරාමිතිය' භාවිතා කරයි.