ක්‍රෙස්ට් සිට ක්‍රෙස්ට් තරංග උල්පත් වල න්‍යායික වසන්ත අනුපාතයට ක්‍රියාකාරී තරංග සහ හැරීම් ගණන බලපාන්නේ කෙසේද?

Crest-to-Crest තරංග උල්පත් වලදී, වසන්ත අනුපාතය $K$ $n$ හැරීම් ගණනට ප්‍රතිලෝමව සමානුපාතික වන අතර වාරයකට $N$ තරංග සංඛ්‍යාවේ හතරවන බලයට සෘජුව සමානුපාතික වේ. $P$ භාරය සඳහා පාලන සමීකරණය $P = \frac{E \cdot b \cdot t^3 imes N^4 imes f}{1.59 \cdot D_m^3 imes n}$, $E$ යනු ප්‍රත්‍යාස්ථතා මාපාංකය වන අතර $b$ යනු රේඩියල් බිත්තිය වන අතර $t, $fle ද්‍රව්‍ය ඝනකම $fle වේ. මධ්යන්ය විෂ්කම්භය. $n$ හැරීම් සංඛ්‍යාව වැඩි කිරීම ශ්‍රේණිගතව උල්පත් එකතු කරයි, සමස්ත අනුපාතය අඩු කරයි, තරංග ගණන වැඩි කරන අතරම $N$ ඝාතීය ලෙස වසන්තය දැඩි කරයි. තරංග උච්ච අවස්ථා වලදී ද්‍රව්‍යයේ ප්‍රත්‍යාස්ථ සීමාව ඉක්මවීම හෝ 'පහළට යාම' වළක්වා ගැනීමට ඉංජිනේරුවන් $N$ සමතුලිත කළ යුතුය.