Knowledge Answer

Jak ryzyko „kruchości wodorowej” wpływa na proces wykańczania stali węglowej sprężyny faliste?

2026-06-16 FAQ

Stale węglowe sprężyny faliste (SAE 1070-1090) są bardzo podatne na kruchość wodorową podczas procesów trawienia kwasem lub galwanizacji (np. cynkowania). Wodór atomowy dyfunduje do granic ziaren stali o wysokiej wytrzymałości, co prowadzi do kruchego zniszczenia pod obciążeniem statycznym poniżej granicy plastyczności. Aby temu zaradzić, rygorystyczna procedura „wypalania”...

Back to Q&A
Official Answer

Answer

Stale węglowe sprężyny faliste (SAE 1070-1090) są bardzo podatne na kruchość wodorową podczas procesów trawienia kwasem lub galwanizacji (np. cynkowania). Wodór atomowy dyfunduje do granic ziaren stali o wysokiej wytrzymałości, co prowadzi do kruchego zniszczenia pod obciążeniem statycznym poniżej granicy plastyczności. Aby temu zaradzić, należy przestrzegać ścisłej procedury wypalania: części muszą być pieczone w temperaturze 190–220°C przez co najmniej 4–24 godziny w ciągu 1 godziny od galwanizacji. W przypadku zastosowań krytycznych preferowane jest cynkowanie mechaniczne lub użycie stali nierdzewnej, aby całkowicie wyeliminować ryzyko. Nieprawidłowe wypalenie powoduje opóźnione pękanie, często występujące w ciągu kilku godzin lub dni po zamontowaniu i wstępnym naprężeniu sprężyny.

TOP