Answer
فنرهای موج معمولاً ویژگی های بار-انحراف خطی بین 20 تا 80 درصد از کل انحراف موجود را نشان می دهند. فراتر از این، زمانی که امواج شروع به لمس سطوح جفت گیری می کنند، «پایین شدن» رخ می دهد که باعث افزایش شدید نرخ ظاهری فنر $K$ می شود. این به صورت ریاضی با تماس قوسهای موج مدلسازی میشود، که به طور موثر طول پرتو فعال $L$ را در معادله انحراف $\delta \propto L^3$ کاهش میدهد. برای ابزار دقیق پزشکی، طراحان باید از این ناحیه اجتناب کنند تا از خوانش نامنظم سنسور و استرس تماس بیش از حد که میتواند منجر به تهوع شود، جلوگیری کند.