Hoe beïnvloed die 'vierkantigheid' van die groefmuur die installering en sitplek van 'n spiraalkeerring?

Vir 'n spiraalkeerring om sy aangewese stootkapasiteit te bereik, moet die groefmuur so vierkantig moontlik wees (maksimum $90^{\circ} + 0.5^{\circ}$). As die groefwand 'afgerond' of 'afskuins' is as gevolg van onbehoorlike bewerking, sal die ring 'n neiging hê om teen die muur te gly onder aksiale belasting, wat 'n radiale kragkomponent veroorsaak wat kan veroorsaak dat die ring uitsit en 'uitspring'. Volgens Smalley se ingenieursriglyne is die maksimum toelaatbare radius aan die onderkant van die groef tipies $10\%$ van die ringdikte. As 'n groot radius benodig word vir asvermoeiingssterkte, moet 'n steunring tussen die ring en die radiushoek gebruik word om 'n vierkantige sitvlak te verskaf.