ඉහළ අක්ෂීය බරක් යටතේ 'ටෙලස්කොපිං' මගින් 'බහු හැරවුම්' වළලු සමහර විට අසාර්ථක වන්නේ ඇයි?

දුරේක්ෂ යනු අසාර්ථක මාදිලියකි, එහිදී බහු-හැරවුම් සර්පිලාකාර වළල්ලක තනි හැරීම් එකිනෙක අක්ෂීයව ලිස්සා යන අතර, ඵලදායි ලෙස මුද්ද 'ලෙස' කරයි. මෙය සිදු වන්නේ අක්ෂීය බලය ඉතා විශාල වන විට එය රේඩියල් ඝර්ෂණය සහ ද්‍රව්‍යයේ දෘඩතාවය ජය ගන්නා විට වළල්ල හෙලික්ස් බවට විකෘති වී වලෙන් ලිස්සා යාමට හේතු වේ. එය බොහෝ විට මුද්දෙහි රේඩියල් බිත්තිය $b$ යොදන ලද භාරයට වඩා කුඩා බව සලකුණකි. දෝශ නිරාකරණයට රේඩියල් බිත්ති පළල වැඩි කිරීම හෝ දුරේක්ෂයට තුඩු දෙන ඇඹරුම් චලිතයට ප්‍රතිරෝධය දැක්වීම සඳහා ඉහළ 'නිශ්චලතාව' ($I = _x000c_rac{b · t^3}{12}$) සහිත 'Heavy-Duty' ශ්‍රේණියේ වළල්ලකට ගමන් කිරීම ඇතුළත් වේ.