Answer
Trillingsvermoeidheid wordt gekenmerkt door het ontstaan van scheuren aan het 'oor' of het uiteinde van de spiraalring, waar de doorsnede verandert of waar een spanningsconcentratie bestaat. Forensische indicatoren zijn onder meer 'strandmarkeringen' op het breukoppervlak, die de progressie van het scheurfront in de loop van de tijd weergeven. De uiteindelijke bezwijkzone is doorgaans een klein, korrelig gebied waar het resterende materiaal de belasting niet langer kan dragen. Deze storing komt vaak voor bij toepassingen met hoogfrequente axiale dither. Mitigatie omvat het verhogen van de radiale spanning van de ring om de beweging ervan te dempen, of het gebruik van een zwaardere ring om de wisselspanning $\sigma_{alt}$ te verlagen tot onder de uithoudingsvermogenslimiet van het materiaal.
