چگونه حداکثر بار رانش مجاز را برای یک حلقه نگهدارنده مارپیچی بر اساس برش شیار محاسبه می کنید؟

ظرفیت رانش یک حلقه نگهدارنده مارپیچی معمولاً توسط مقاومت برشی مواد شیار محدود می شود تا خود حلقه. بار رانش مجاز $P_g$ با استفاده از فرمول $P_g = \frac{D d \pi \sigma_y}{K S F}$ محاسبه می‌شود، که در آن $D$ قطر شفت/ سوراخ، $d$ عمق شیار، $\sigma_y$ استحکام تسلیم ماده شیار است (از نظر ضریب ایمنی، $KS، نوع $KS، یک $KS است). برای خود حلقه، ظرفیت برشی $P_r = \frac{A \tau \pi}{K S F}$ است که $A$ ناحیه برشی و $\tau$ مقاومت برشی ماده حلقه است. در مواد نرمی مانند آلومینیوم، شیار تقریباً همیشه ابتدا با «ظرف شدن» یا تغییر شکل از کار می‌افتد، که به حلقه اجازه می‌دهد تا بپیچد و بیرون بزند. بنابراین، عمیق کردن شیار یا استفاده از مواد محفظه سخت تر از استفاده از یک حلقه ضخیم تر مؤثر است.